Jak walczyć z epidemią samotności

Prawie połowa Amerykanów zgłasza poczucie osamotnienia, więc powoli dochodzimy do wniosku, że samotność jest prostym doświadczeniem życia. Dlaczego ogół społeczeństwa uważa się za samotnego?

Źródło: pexels.com

Samotność to uczucie charakteryzujące się głębokim poczuciem pustki i izolacji. Jakie rodzaje przeżyć przyczyniają się do doświadczenia samotności?

Spojrzenie na samotność w czasie

Istoty ludzkie znane są z tego, że są najwyższą istotą społeczną zdolną do skomplikowanej współpracy. Nie trzeba mówić, że w przeszłości istniały drapieżniki w pełni zdolne do polowania na ludzi, ale dzięki współpracy zapanowaliśmy nad sobą i szybko staliśmy się dominującym ssakiem w wielkiej hierarchii łańcucha pokarmowego zwierząt.

Ewolucyjnie, ściganie się na własną rękę lub wygnanie ze stada było wyrokiem śmierci. Brak bezpieczeństwa i ciągłe szukanie niebezpieczeństwa prowadziło do tego, że ludzie byli bardziej bezbronni i wyczerpani. Wtedy doświadczenie samotności było zakorzenione w rzeczywistym potencjale śmierci. Ludzie ewoluowali, by potrzebować siebie nawzajem, zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie.

Pozytywność w samotności

Samotność to bardzo potrzebna samotność, aby cieszyć się własnym towarzystwem lub po prostu spędzić dzień zdrowia psychicznego. Samotność może być okazją do odrodzenia i pokoju. Zarówno w kulturach Wschodu, jak i Zachodu samotność może być postrzegana jako system medytacyjny, który rodzi pozytywność i wartość. Czym to się różni od doświadczenia bycia samotnym?

Źródło: pexels.com

czy liczba 26 ma jakiekolwiek znaczenie?

Samotność jest faktem, a poczucie samotności jest przeżyciem. Można być samemu i nawet się tym cieszyć. Można też przebywać w towarzystwie innych i czuć się samotnym.

Samo to nie wszystko

Doniesienia o samotności są rekordowo wysokie w dużych miastach, takich jak Nowy Jork. Nawet wioski położone w odludnych górach pośrodku pozornie niczego nie odnotowały wyższych ocen przynależności niż nasze spodziewane tętniące życiem miasta. Wydaje się, że wiele osób straciło poczucie więzi z ludźmi wokół siebie. W samotności nie chodzi po prostu o bycie samemu, nie chodzi o liczbę interakcji, które mamy w danym dniu, nie chodzi o ludzi, których nawet znamy.

Współczesna samotność

Dzięki mediom społecznościowym łączącym każdą dostępną osobę z twoim komputerem nigdy nie byliśmy bardziej połączeni ze społeczeństwem i ludźmi, którzy je zamieszkują, ale mimo to ludzie zgłaszają więcej samotności.

Niestety, w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat radość z prawdziwych i intymnych relacji zastąpiliśmy tanimi imitacjami. Polubienia, obserwatorzy i teksty nie zastąpią serdecznej rozmowy lub przyjaciela, na którego możemy liczyć w razie potrzeby. Te formy komunikacji mogą być wygodne. Komunikujemy się z każdym za pomocą kilku kliknięć przycisku, a nawet możemy zobaczyć ludzi, na których nam zależy w niemal natychmiastowym momencie. Jednak badania sugerują, że te relacje różnią się od interakcji twarzą w twarz.

Globalna firma medyczna Cigna opublikowała wyniki ankiety, z której wynika, że ​​20 000 dorosłych Amerykanów w wieku 18 lat i starszych twierdzi, że 40% czuje się samotnie, 47% czuje się wykluczone, a 27% uważa, że ​​są niezrozumiani. Statystyki przedstawiające nasze pokolenie Z pokazują jeszcze gorsze wyniki i to pokolenie jest teraz uważane za najbardziej samotne pokolenie.

555 anielska wiadomość

Źródło: pexels.com

Media społecznościowe zapewniają dobrą imitację interakcji społecznych, ale nie zastępują znaczących połączeń, które mamy w rzeczywistości. Jeśli epidemia samotności polega na kultywowaniu znaczących interakcji społecznych, co możemy zrobić, aby wnieść ich więcej do naszego obecnego życia?

Epidemia samotności: pomoc

Ogólnie rzecz biorąc, spędzanie dowolnej ilości czasu z innymi powoduje mniejsze skupianie się na sobie i na własnych problemach. Niezależnie od tego, czy chodzi o poświęcenie czasu innej osobie, czy po prostu pozwolenie, by czas prześlizgnął się między hałasem wydarzenia towarzyskiego, wydostanie się z własnych głów i dotarcie do serca rzeczywistości, możemy znaleźć więcej połączenia.

• Udowodniono, że rozmowa z nieznajomymi nawet przez 30 sekund powoduje wzrost serotoniny na obu końcach rozmowy.
• Planowanie czasu na spotkanie z przyjaciółmi i rodziną zwiększa poziom endorfin i łagodzi chemikalia mózgowe powodujące ból.
• Wspólne jedzenie działa jak spoiwo społeczne, mówi Susan Pinker w artykule „Efekt wioski”.
• Dosłowne uczucie dotyku, przytulania, trzymania się za ręce lub nawet poklepywania kogoś po plecach może obniżyć fizjologiczną reakcję na stres i pomóc w walce z infekcją i stanem zapalnym. Ta odpowiedź na dotyk uwalnia oksytocynę i wzmacnia więzi społeczne.
• Może się to wydawać głupie, ale nawet śpiewanie w pojedynkę lub z ulubioną piosenkarką może być dobrą praktyką w obecnej sytuacji samotności. Trudno być smutnym, śpiewając nasze serca!
• Poszukaj pomocy doświadczonego profesjonalisty. Posiadanie doradcy, z którym można porozmawiać, jest szczególnie inspirujące. BetterHelp wyszkolił specjalistów, którzy specjalizują się w pomaganiu klientom w łączeniu się z innymi.

Bycie bezbronnym jest oznaką zaufania. Łagodzenie presji naszych problemów, a następnie otrzymywanie opieki nad naszymi bliskimi, to sposób, w jaki łagodzimy nasze problemy i zwalczamy własne poczucie samotności. Ale aby dojść do tego punktu, musimy również wnieść swój wkład.

Wykazano, że samotność jest podobna do głodu. Jeśli doświadczamy samotności, po prostu potrzebujemy więcej kontaktów towarzyskich. Samotność może być powszechna, ale można ją całkowicie opanować. Nie przestawaj dawać związków, a unikniesz poczucia samotności. Zwalczanie tej epidemii samotności wymaga intensywnego wysiłku, ponieważ musimy być odpowiedzialni za znalezienie własnego znaczącego związku i odkrywanie naszych własnych społeczności, w których jesteśmy członkami.

Stałe przyczynianie się do poczucia przynależności może dać gospodarzowi lawinę pozytywnych efektów. Głębokie poczucie przynależności nie tylko przyczynia się do szczęśliwszych codziennych interakcji, ale także powoli przyciąga osoby podobne do naszego życia, torując drogę do znaczących i szczęśliwszych rozmów.

Źródło: pexels.com

Końcowe przemyślenia

Epidemia samotności sprawia, że ​​nie mamy nadziei na znalezienie innych, którzy nas rozumieją, ale poszukiwanie przynależności to ciągła i żmudna podróż. Jeśli uda nam się znaleźć choćby jedną osobę, która daje nam to poczucie sensu i nie ocenia nas w naszych czasach bezbronności, możemy prowadzić znacznie mniej stresujące życie i kontynuować poszukiwania z pozytywnym rozmachem w kierunku większej przynależności.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: