25 Przykłady zachowań stymulujących

Wiele osób stosuje jakąś formę stymulacji, ale dla niektórych może to nie wydawać się tak oczywiste, jak innym. Zachowanie obejmuje angażowanie się w ruchy lub dźwięki tworzone w sposób powtarzalny, związany z autostymulacją. Zachowanie jest powszechne u osób z autyzmem, z wyjątkiem tego, że może prowadzić do problemów, jeśli wymknie się spod kontroli. Osoby z autyzmem mogą angażować się w stymulowanie, które różni się od typowego stymulowania, ponieważ działania różnią się ilością i rodzajem, a jednocześnie są bardziej oczywiste niż inne powiązane zachowania. Kiedy staje się uciążliwy, może mieć wpływ na codzienne życie i należy się nim zająć jak najszybciej.

Źródło: pixabay.com

Działania związane ze stymulacją związaną z autyzmem mogą obejmować działania, które są zauważalne, takie jak poruszanie palcami, chodzenie po okolicy lub machanie rękami. Te działania mogą wyglądać dziwnie, ale różnią się, ponieważ są związane z zachowaniem danej osoby. Typowe formy stymulacji mogą obejmować stukanie ołówkiem w biurko, owijanie włosów wokół palca lub obgryzanie paznokci. Poniższa treść przedstawia przykłady zachowań stymulujących i opcje zarządzania.

Zachowania lub działania będące częścią stymulacji są nazywane stymulatorami. Eksperci twierdzą, że kiedy działanie jest uważane za niedopuszczalne lub nietolerowane kulturowo, nazywane jest stymulacją. Obgryzanie paznokci jest dość powszechne, ale jest to prawdopodobnie bardziej akceptowalne niż chodzenie i machanie rękami. Jeśli siedzisz na krześle, kołysząc się łagodnie w przód iw tył przez krótki czas, może to być bardziej akceptowalne niż kołysanie całym ciałem w przód iw tył, co można określić jako stymulację.

7777 biblijne znaczenie

Technicznie rzecz biorąc, żadne z tych działań nie powinno przyciągać negatywnej uwagi, ale ze względu na standardy, jakie społeczeństwo ma w zakresie tego, jak ludzie powinni postępować, jedno działanie może otrzymać więcej negatywnej uwagi niż drugie. W takim przypadku obgryzanie paznokci może zostać przeoczone, ponieważ wielu robi to często z powodu nerwów lub przyzwyczajenia. Ktoś, kto macha rękami, może uzyskać nietypowy wygląd, ponieważ akcja jest mniej tolerowana niż obgryzanie paznokci.

Niektóre stymulanty powodują, że inni martwią się o czyjeś bezpieczeństwo lub dobre samopoczucie. Mogą wywoływać strach u innych i sprawiać, że inni czują się słusznie zdenerwowani, zwłaszcza jeśli działania stają się ekstremalne. Niektóre stymulatory są problematyczne ze względu na sposób ich występowania. Na przykład osoba z autyzmem może wydawać głośne dźwięki, które brzmią groźnie, wielokrotnie uderzać głową o ścianę lub uderzać się rękami.

Oto typowe rodzaje stymulacji, o których należy pamiętać:

• Gwizdanie
• Pękanie kostek lub stawów
• Używanie koniuszków palców jak bębna
• Wirujące włosy wokół palców
• Obgryzać paznokcie
• Stukanie ołówkiem
• Poruszanie stopą

Osoby z autyzmem mogą angażować się w stymulacje przez wiele godzin i mogą obejmować obsesję lub zajęcie przedmiotami, słowami lub aspektem określonego przedmiotu. Te zachowania obejmują:

Źródło: pixabay.com

anioł numer 1241

• Ciągnięcie za włosy
• Mruganie w kółko
• Zmiana kolejności lub przenoszenie rzeczy
• Kołysanie
• Chodzenie lub chodzenie na palcach
• Drapanie lub pocieranie skóry
• Głaskanie, pocieranie lub lizanie określonych przedmiotów
• Wpatrywanie się w poruszające się lub obracające się obiekty, takie jak koło lub wentylator
• Skacz, odbijaj się lub wiruj wielokrotnie
• Machaj, machaj lub pstrykaj dłońmi lub palcami
• Powtarzaj frazy lub słowa
• Powąchaj przedmioty lub ludzi

Ważne jest, aby pamiętać, że istnieją powtarzające się zachowania, które mogą prowadzić do obrażeń fizycznych, takie jak:

• Wkładanie niebezpiecznych przedmiotów do ust lub połykanie
• Nadmierne drapanie lub pocieranie skóry
• Szczypiący
• Wykrawanie
• Zbieranie ran i strupów
• Headbanging

Różnice w stymulacji z autyzmem

Trwają badania, aby zrozumieć, dlaczego osoby z autyzmem angażują się w stymulację. Działania, których doświadczają, są trudne do zatrzymania, a niektórzy mogą angażować się w zachowanie w określonych porach dnia. Występuje częściej u osób z autyzmem, ale u większości ludzi zdarza się to od czasu do czasu. Większość osób, które używają stymulacji, może to zrobić, ponieważ łagodzą napięcie, czują się zdenerwowani lub znudzeni.

Źródło: rawpixel.com

Istnieje kilka powodów, dla których ludzie z autyzmem stymulują. Mogą to robić, gdy są przytłoczeni, podekscytowani, niespokojni, szczęśliwi lub gdy są sposobem na pocieszenie siebie. Niektórzy angażują się w zachowanie, gdy znajdują się w stresującej sytuacji lub pomagają sobie w uzyskaniu komfortu w nowym otoczeniu. W wielu przypadkach osoba z autyzmem może nie być w stanie kontrolować swojego pobudzania, jak większość ludzi.

sny o żółwiu

Większość ludzi, którzy używają stymulacji, jest świadoma, że ​​to robi, lub wiedzą, że nie zrobiliby tego w sytuacjach. Na przykład wielu nie obgryza paznokci przy stole, gdyby byli na randce. Osoba może mieć nawyk stymulujący i nie zdawać sobie z tego sprawy, ponieważ uważa, że ​​jest to nieszkodliwe. W wielu przypadkach tak jest i większość z nich wie, kiedy należy to zrobić. Możesz siedzieć wśród swoich rówieśników i naśladować ruch lub dźwięk, ale zauważasz, że twoje działania irytują innych, więc przestajesz.

Osoba z autyzmem może kręcić się, machać do przodu i do tyłu lub machać rękami w oczywisty sposób przez dłuższy czas. Ich zachowanie może przeszkadzać innym, ale mogą tego nie rozumieć z powodu braku świadomości społecznej.

Osoby z autyzmem, które stymulują, mogą nie doświadczać zachowań, które powodują problem. Może stać się problemem, jeśli powoduje zakłócenia w codziennym życiu, przeszkadza w nauce lub pozostawia osobę wykluczoną społecznie. W rzadkich sytuacjach może spowodować niebezpieczeństwo lub być związane ze stanem chorobowym, takim jak napad.

Czy możesz kontrolować stymulację?

Jeśli zachowanie powoduje problemy, można je kontrolować pod okiem profesjonalistów. Istnieją techniki zarządzania innymi formami stymulacji, w zależności od tego, jak wpływają one na jednostkę. Aby zrozumieć, czy zarządzanie jest potrzebne do stymulacji, należy rozważyć następujące pytania:

• Czy izolacja społeczna lub izolacja wynikały z stymulacji?
• Czy zachowanie jest destrukcyjne w sytuacjach społecznych, takich jak szkoła?
• Czy stymulowanie wpływa na zdolność uczenia się?
• Czy członkowie rodziny mają problemy z powodu stymulacji?
• Czy to zachowanie doprowadziło do niebezpieczeństwa lub zniszczenia?

Jeśli nieuchronne jest samookaleczenie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub personelem ratunkowym. Lekarz może chcieć zbadać i ocenić istniejące urazy. Próba kontrolowania tego różni się od próby zarządzania nią. Celem może być zachęcenie kogoś do samokontroli swoich działań, zamiast próbować je kontrolować.

Techniki pomagające w zarządzaniu stymulacją

22 znaczenie podwójnego płomienia

Zarządzanie stimmingiem może się różnić w zależności od osoby, nawet jeśli autyzm nie jest powiązaną przyczyną. Istnieją techniki dla osób z autyzmem, które obejmują terapię, stosowaną analizę zachowań, leki i wprowadzanie zmian w ich otoczeniu lub środowisku w celu ograniczenia stresu. Zrozumienie, co kryje się za tym zachowaniem, jest ważne i może dać wgląd w metody rozważania osiągnięcia skutecznych wyników. Oceń sytuację, zanim nastąpi stymulacja, aby zauważyć wyzwalacze. Oto inne kwestie do rozważenia:

• Poszukaj sposobów na wyeliminowanie wyzwalaczy.
• Stwórz spokojne otoczenie, aby ograniczyć stres. Ciszej lub zmniejszaj ustawienia, ograniczając rzeczy, które rozpraszają.
• Ustal codzienną rutynę wykonywania zadań.
• Zachęcaj do samokontroli i akceptowalnego zachowania
• Nie zaleca się karania kogoś za stymulowanie. Podaj powód odnosząc się do zachowania, aby byli mniej skłonni do zastąpienia go innym.
• Daj przykład, ucząc zachowań, które mogą zastąpić stymulowanie. Piłkę stresową można zachęcać do wykonywania trzepotania rąk.
• Poszukaj porady u specjalisty, który pracuje z osobami autystycznymi. Mogą ocenić twoją sytuację i podać uzasadnienie zachowania.
• Dowiedz się o opcjach terapii, takich jak stosowana analiza behawioralna (ABA), terapia behawioralna lub praca z terapeutą zajęciowym. Opcje terapii mogą pomóc zredukować lub zmodyfikować akty stymulacji.
• Problemy lękowe związane ze stymulacją mogą przynieść korzyści dzięki lekom zmniejszającym lęk.

Po dokładniejszym zrozumieniu sytuacji staje się jasne, jakie techniki zarządzania należy wziąć pod uwagę. Inne kwestie, które należy rozważyć jako część procesu zarządzania, mogą obejmować wiedzę, kiedy interweniować, aby osoba nie została zraniona, wiedzieć, kiedy coś powiedzieć lub zareagować na akt pobudzania, a także wiedzieć, jak doradzić innym, na przykład członkom rodziny jak pomóc ukochanej osobie, gdy stymulują. Pamiętaj, kiedy w razie potrzeby zwrócić się o pomoc lekarską.

anioł numer 2211

Źródło: pixabay.com

Dodatkowe informacje o odchudzaniu

Chociaż akt ten wyróżnia się u osób z autyzmem, zwykle nie stanowi zagrożenia ani niebezpieczeństwa. Publiczne przebywanie w sytuacjach towarzyskich może wywołać zażenowanie dla bliskich, ale takie uczucia nie powinny dyktować, jak ktoś się zachowuje lub reaguje na zachowanie. Czasami chodzi o podniesienie świadomości, czy autyzm jest wynikiem danego zachowania. Niezależnie od tego, czy autyzm jest czynnikiem, czy nie, zachowanie może nie zostać wyeliminowane. Ważne jest, aby zaakceptować zachowanie, zdając sobie sprawę, że ukochana osoba zachowuje się inaczej niż inni. Może trochę potrwać, jeśli będziesz czuł się wrażliwy, gdy inni wyrażają opinię.

Stymulacje mogą pojawiać się i znikać, a ich początek ma miejsce w dzieciństwie. Niektóre dzieci wyrastają z takiego zachowania, podczas gdy inne częściej doświadczają tego zachowania w okresach stresu. W wielu przypadkach jest to możliwe do opanowania, ale wymaga cierpliwości. Sytuacje społeczne i życie w domu mogą z czasem ulec poprawie, gdy zastosuje się metody samokontroli.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: