Kiedy dzieci mają blizny po bitwie: PTSD u dzieci. Znaki i objawy

Tło:

Źródło: pexels.com

Po usłyszeniu określenia zespół stresu pourazowego, układ odniesienia większości ludzi to zespół stresu pourazowego związanego z walką, czasami nazywany szokiem pociskowym lub zmęczeniem bojowym. Objawy są takie same lub podobne zarówno u dzieci, jak iu dorosłych, ale często są trudniejsze do wykrycia u dzieci, ponieważ manifestują się na różne sposoby. Identyfikacja objawów jest szczególnie trudna u młodszych dzieci, które nie mogą wokalizować lub są zdezorientowane, co się z nimi dzieje („PTSD u dzieci i nastolatków - PTSD”, b.d.).

Ponadto czasami zachowania młodszych dzieci w wieku przedszkolnym do przedszkolnych są odrzucane jako dziwactwa lub często mylone z możliwymi objawami ADHD lub nawet autyzmu (Rosner, Arnold, Groh i Hagl, 2012). Dzieci w wieku trzech lat i starsze przeważnie spędzają z opiekunami lub nauczycielami siedem do dziesięciu godzin dziennie, a czasem nawet dłużej. Oznacza to, że często pracownik przedszkola, przedszkola lub szkoły podstawowej jest pierwszą linią obrony, aby uratować dziecko przed dalszym maltretowaniem i uzyskać pomoc w przypadku objawów stresu pourazowego, we wczesnych stadiach, zanim podąży za dzieckiem w dorosłość. (Cloitre i in., 2009).

221 znaczenie liczby anioła

Nauczyciele jako reporterzy

Nauczyciele wraz z innymi specjalistami zajmującymi się opieką nad dziećmi we wszystkich 50 stanach to tzw. Reporterzy. Oznacza to, że jeśli nauczyciel podejrzewa, że ​​w domu lub w jakimkolwiek innym miejscu dochodzi do krzywdzenia dzieci, ma obowiązek zgłosić te podejrzenia do lokalnej agencji ochrony dzieci, biura pomocy społecznej. Dostawca usług socjalnych jest ogólnie nazywany Departamentem ds. Dzieci i Rodzin. Nauczyciel nie ma obowiązku dzwonić na policję, urząd ochrony dziecka przeprowadzi śledztwo po otrzymaniu zgłoszenia, a wówczas jest to całkowicie poza zasięgiem nauczyciela i odpowiedzialności.

Niektóre szkoły upraszczają to jeszcze bardziej dla nauczycieli, umożliwiając im korzystanie ze szkolnej poradni lub administracji jako kanału do raportowania. Jednak ten dodatkowy krok oznacza stratę cennego czasu na raportowanie i działania. Nauczyciele są zobowiązani do zgłaszania, w jaki sposób zgłaszają, zazwyczaj zależy od okręgu szkolnego. Żaden nauczyciel nigdy nie będzie miał ani nie powinien mieć kłopotów z bezpośrednim raportem. Może to wynikać przede wszystkim z niespójności protokołu, których niektórzy nauczyciele nie zgłaszają. Mimo że brak zgłoszenia może skutkować utratą pracy i cofnięciem licencji nauczyciela, nauczyciele nie zgłosili się, często z powodu złożoności (Kenny, 2004) lub braku zaufania do własnego zestawu umiejętności. Im prostsze procedury, tym wygodniej i pewniej nauczyciele poczują się, wykonując niezbędne telefony lub wypełniając niezbędne formularze online. Zbyt wiele przeszkód, stwarza niebezpieczne przerwy w czasie dla dzieci krzywdzonych.

Niezgłoszenie się, zaniedbanie dziecka

Źródło: moody.af.mil

Według Alvareza, Kenny'ego, Donohue i Carpina (2004), jest wiele powodów, dla których nauczyciele nie zgłaszają; po pierwsze, oni sami zgadują. Jednak w literaturze szkoleniowej napomina się, że nauczyciele nie są śledczymi, a jedynie reportażami (Alvarez, Donohue, Kenny, Cavanagh i Romero, 2005). Ich obowiązkiem jest jedynie zgłoszenie podejrzenia i uzasadnienie tego podejrzenia. Czasami dzieci zwierzą się swojemu nauczycielowi lub nauczyciel może usłyszeć, jak dziecko odtwarza akt znęcania się w zabawie lub nawet w rozmowie z rówieśnikami.

Byłoby to najłatwiejsze do zgłoszenia, ponieważ istnieją zwerbalizowane dowody. Jednak wielu nauczycieli odrzuci to, co im powiedziano lub usłyszeli, jako dziecko szukające uwagi lub mające nadmierną wyobraźnię. Podejmowanie tak niebezpiecznych założeń nie należy do nauczyciela. Jedynym wezwaniem, jakie nauczyciel powinien wykonać w tym momencie, jest zgłoszenie tego, co zostało usłyszane lub widziane.

Nauczyciele nie powinni musieć ponownie zgadywać w sytuacjach, w których zagrożone jest bezpieczeństwo dziecka, a nawet życie. Powinni mieć zapewnione ciągłe szkolenia przez cały rok szkolny, a dodatkowe warsztaty powinny być dostępne w miesiącach letnich. Nauczyciele nie są specjalistami ds. Zdrowia psychicznego, nie są pracownikami socjalnymi (Kesner i Robinson, 2002); jednak agencje zdrowia psychicznego i opieki społecznej powinny zapewnić szkolenia i informacje nauczycielom, administracji i innym pracownikom, którzy pracują bezpośrednio z dziećmi. Chociaż nauczyciele nie są śledczymi, szkolenie w zakresie odpowiednich pytań jest korzystne dla nauczycieli, którzy mają do czynienia z dwoma typowymi scenariuszami usłyszenia lub usłyszenia (Brubacher, Powell, Skouteris i Guadagno, 2015), a najbardziej niejednoznacznym ze wszystkich , niewypowiedziane sygnały.

Znajomość poleceń, nawet jeśli dzieci nie mówią

Nadużycie nie zawsze objawia się widocznym siniakiem lub skaleczeniem. Dzieci wykorzystywane seksualnie mogą wykazywać objawy w zachowaniach (Dervishi, 2015), podobnie jak dzieci wykorzystywane emocjonalnie. Ponadto dzieci, które są świadkami wykorzystywania, mogą doświadczać stresu pourazowego, gdy są świadkami krzywdzenia jednego rodzica na drugim lub rodzeństwa (Schultz i Harris, 2012). Najczęściej pomijanymi objawami u dzieci i dorosłych są objawy związane z PTSD. Są one często traktowane jako dziwactwa u dzieci i choroby psychiczne u dorosłych. Chociaż PTSD podlega kryteriom diagnostycznym zaburzeń psychicznych, nie jest organiczny. Jest wynikiem urazów emocjonalnych, psychicznych i często fizycznych.

Ponownie, i nie można tego wystarczająco powtórzyć: nie jest zadaniem nauczyciela upewnienie się, że zadaniem nauczyciela jest zgłoszenie podejrzenia. Podejrzenie krzywdzenia lub zaniedbania dziecka to wszystkie dowody potrzebne do zgłoszenia (Alvarez i in., 2004).

Oznaki i objawy PTSD są łatwe do rozpoznania po odpowiednim wprowadzeniu. Zespół stresu pourazowego to przejaw objawów związanych z urazem psychicznym, który jest bezpośrednio związany z byciem ofiarą lub świadkiem czegoś, co w tamtym czasie było tak niszczycielskie, że osoba przeżywa to ponownie i jest szczególnie wrażliwa na określone czynniki wyzwalające u dzieci i młodzieży - PTSD, nd).

Źródło: pexels.com

Jeśli ktoś był świadkiem strzelaniny. Kolor czerwony ze wspomnienia zobaczenia krwi może wywołać nudności, a pożar samochodu może spowodować, że osoba zacznie się trząść lub schylać się do schronienia. Ta osoba prawdopodobnie uniknie miejsca, w którym strzelanina miała miejsce, lub będzie miała reakcję rocznicową i po prostu nie wyjdzie z domu w dniu rocznicy; nawet jeśli jest to dzień tygodnia.

W przypadku dzieci rzeczy nie są tak pocięte i wysuszone. Wszystkie z nich mogą być oznakami znęcania się lub zespołu stresu pourazowego.

• Wzdrygając się lub cofając, gdy się zbliża
• Wycofany, trzyma się siebie
• Odmawia rozmowy o życiu rodzinnym lub domowym - kiedy to robi, robi to w wyszukanych, świecących słowach.
• Płacz bez oczywistej prowokacji
• Unikanie
• Łatwo się złościć
• Drażliwy
• Rozpoczyna walki z rówieśnikami
• Drży na wspomnienie rodziców (lub innego sprawcy)
• Utrata apetytu
• Siniaki / ślady na ciele
• Nie gra
• Słabe oceny
• Rozczochrany wygląd
• Niewłaściwa higiena

Dzieci poniżej szóstego roku życia są szczególnie trudne do odczytania ze względu na oznaki wykorzystywania lub PTSD związane z wykorzystywaniem. Według Anxiety and Depression Association of America, ADAA (b.d.) następujące objawy są najczęściej występujące w tej grupie wiekowej

Obecność co najmniej jednego z następujących:

• nagłe i powtarzające się reakcje na wspomnienia traumatycznego wydarzenia, w rozmowach książkowych itp. - objawiające się czasem w sztuce teatralnej lub sztuce
• mówi o złych snach, gdy pyta się go, dlaczego jest śpiący w szkole
• wygaszanie, reagowanie tak, jakby zdarzenie się powtarzało
• reagowanie w stresujący sposób na bodźce zewnętrzne
• Objawy fizjologiczne - moczące się spodnie, dolegliwości żołądkowe lub inne dolegliwości fizyczne.
• skargi na ból ciała będącego celem przemocy, nawet jeśli nie występują żadne oznaki

Jeden z następujących związanych z traumatycznymi wydarzeniami:

anioł numer 919 podwójny płomień

• unikanie wszelkich przypomnień, takich jak:
  • czynności, miejsca lub fizyczne przypomnienia
  • ludzie, rozmowy lub sytuacje interpersonalne, które budzą wspomnienia
• utrata lub zmniejszenie zainteresowania lub udziału w zajęciach w klasie lub na placu zabaw
• Wycofane, izolujące zachowanie
• płaski lub zwężony afekt, brak emocji

Co najmniej dwa z poniższych:

• skłonność do irytacji, złości lub agresywnego zachowania, w tym napady złości
• nadmierna czujność może rozpocząć walkę z rówieśnikami, czuje się chroniąca mniejszych rówieśników
• skacze, krzyczy głośno, a nawet ktoś się do nich zbliża
• trudności z koncentracją - wymaga powtarzania wskazówek, nie wydaje się być w stanie skupić się lub podążać za wskazówkami
• niespokojny, nie chce się zdrzemnąć * boi się iść spać

Zwłaszcza małe dzieci mogą doświadczać zespołu stresu pourazowego (PTSD) w wyniku zobaczenia przemocy w domu lub bycia świadkiem przemocy w domu, sąsiedztwie lub szkole (Schultz i Harris, 2012). Nawet gdy dzieci dorastają w domu pełnym przemocy, nigdy nie jest to dla nich normalne; to nie jest normalne dla psychiki.

Wykorzystywanie seksualne i PTSD

Zbyt wiele dzieci jest ofiarami wykorzystywania seksualnego przez członka rodziny, sąsiada lub bliskiego przyjaciela rodziny, co również może skutkować objawami PTSD (Cohen, Deblinger, Mannarino i Steer, nd), wykazując niektóre lub wszystkie takie same objawy jak powyżej, ale mogą również

• działać lub mówić w sposób z podtekstem seksualnym
• być zbyt chętnym do zadowolenia lub zdobycia przychylności
• chodzić tak, jakby obszary prywatne były obolałe
• wzrosła potrzeba chodzenia do łazienki
• zadawać pytania dotyczące rozrodczości lub chorób przenoszonych drogą płciową

Proste sposoby, w jakie mogą pomóc nauczyciele

Źródło: calicospanish.com

Obserwowanie bawiących się dzieci, słuchanie ich rozmów, uważne obserwowanie ich rysunków i krytyczne czytanie ich prac pisemnych, zwłaszcza narracji i poezji - to wszystko niezwykle ważne. Zbyt często nauczyciele pakują swoje oceny na koniec dnia lub w weekend do tornistra i razem z nim wołają o pomoc.

Biorąc pod uwagę wszystko, co nauczyciele muszą robić każdego dnia, dobrą praktyką jest umieszczanie zadań przez uczniów na biurku bezpośrednio przed nauczycielem lub tak, aby nauczyciel odbierał je od każdego dziecka. Wystarczy pięć sekund lektury, aby uchwycić słowa lub obrazy, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla treści. Tytuły są szczególnie wymowne. W przypadku starszych uczniów, w klasach od piątej do średniej, opłaca się zwracać uwagę na tematy, o których decydują się pisać podczas samodzielnego pisania. Jeśli uczeń chce zbadać sprawę molestowania dziecka lub wykorzystywania seksualnego, nie zniechęcaj go, ale pamiętaj, że za wyborem może kryć się coś więcej niż ciekawość.

UWAGA: Cesja musi zostać zachowana i należy złożyć raport. Umów się na spotkanie dla dziecka z pedagogiem szkolnym. Raportowanie nie oznacza trzymania ich z dala od pętli. Doradcy i inne osoby, które muszą znać wykładowców i personel, powinni być zawsze powiadamiani.

Nauczyciele nie powinni dzwonić do rodziców. To nie jest praca nauczyciela.

Nauczyciele znajdują się w niepewnej sytuacji, jeśli chodzi o obowiązkowe raportowanie (Alvarez i in., 2004). Czasami martwią się, że pogorszy to sytuację dziecka w domu lub obawiają się, że jeśli dziecko stworzy historię, spowoduje to niepotrzebne kłopoty prawne i zawstydzenie rodziny. Ponownie, nie można tego wystarczająco podkreślić, nic z tego nie jest tak ważne, jak upewnienie się, że dziecko jest bezpieczne. Nauczyciele tracą więcej niż sen z powodu niezgłoszenia przemocy; tracą pracę i licencje nauczycielskie. W najgorszym przypadku stracą dziecko.

głupie znaczenie miłości

Praca nauczyciela jest niezwykle stresująca, a szczególnie ważna jest codzienna świadomość odpowiedzialności jako upoważnionego reportera. Nauczyciele często uczą w próżni, a ich dni wypełnione są dziećmi innych ludzi, a potem własnymi. To pozostawia mało czasu na samotność lub po prostu na oddychanie. Nauczyciele, podobnie jak specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym, powinni mieć terapeutę, z którym mogą porozmawiać na temat stresorów, których doświadczają. Stresory nie tylko wpływają na zdrowie psychiczne i życie osobiste nauczyciela, ale także na to, jak zachowują się w życiu zawodowym. Podejmowanie dobrych decyzji jest łatwiejsze, gdy ludzie znajdują ujście dla swojego stresu.

Bibliografia

Alvarez, K. M., Donohue, B., Kenny, M. C., Cavanagh, N., & Romero, V. (2005). Proces i konsekwencje zgłaszania krzywdzenia dzieci: krótki przegląd dla profesjonalistów w dziedzinie zdrowia psychicznego. Agresja i brutalne zachowanie, 10 (3), 311-331. https://doi.org/10.1016/j.avb.2004.03.001

Alvarez, K. M., Kenny, M. C., Donohue, B., & Carpin, K. M. (2004). Dlaczego specjaliści nie inicjują obowiązkowych zgłoszeń dotyczących krzywdzenia dzieci i czy istnieją programy szkoleniowe oparte na empirii, które pomagają specjalistom w procesie zgłaszania? Agresja i przemocowe zachowanie, 9 (5), 563-578. https://doi.org/10.1016/j.avb.2003.07.001

Brubacher, S. P., Powell, M., Skouteris, H. i Guadagno, B. (2015). Efekty szkolenia z e-symulacji rozmowy kwalifikacyjnej na stosowanie przez nauczycieli pytań otwartych. Przemoc wobec dzieci i zaniedbanie, 43, 95-103. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2015.02.004

Cloitre, M., Stolbach, B. C., Herman, J. L., Kolk, B. van der, Pynoos, R., Wang, J., & Petkova, E. (2009). Rozwojowe podejście do złożonego zespołu stresu pourazowego: skumulowana trauma u dzieci i dorosłych jako predyktory złożoności objawów. Journal of Traumatic Stress, 22 (5), 399–408. https://doi.org/10.1002/jts.20444

COHEN, J. A., DEBLINGER, E., MANNARINO, A. P. i STEER, R. A. (b.d.). Z objawami PTSD związanymi z wykorzystywaniem seksualnym. Pobrane z https://tfcbt.org/wp-content/uploads/2014/07/multisite-randomized-controlled-trial-for-children-with-sa-related-ptsd-symptoms.pdf

Dervishi, E. (2015). Zespół stresu pourazowego u dzieci wykorzystywanych seksualnie. Academic Journal of Interdisciplinary Studies. https://doi.org/10.5901/ajis.2015.v4n3s1p455

Kenny, M. C. (2004). Postawy nauczycieli wobec krzywdzenia dzieci i wiedza o nim. Wykorzystywanie i zaniedbywanie dzieci, 28 (12), 1311-1319. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2004.06.010

Pobrano 28 marca 2017 r. Z https://www.ptsd.va.gov/public/family/ptsd-children-adolescents.asp

Objawy PTSD u dzieci w wieku sześciu lat i młodszych | Amerykańskie Stowarzyszenie Lęku i Depresji, ADAA. (b.d.) Pobrano 28 marca 2017 r. Z https://www.adaa.org/living-with-anxiety/children/posttraumatic-stress-disorder-ptsd/symptoms

marzyć o szczeniaku

Rosner, R., Arnold, J., Groh, E.-M. & Hagl, M. (2012). Przewidywanie PTSD na podstawie listy kontrolnej zachowania dziecka: dane z badania terenowego z udziałem dzieci i młodzieży w pieczy zastępczej. Przegląd usług dla dzieci i młodzieży, 34 (9), 1689-1694. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2012.04.019

Schultz, D. B.-P. i Harris, R. (2012). Journal of Interpersonal. Pobrane z https://www.researchgate.net/profile/Dana_Schultz/publication/233984471_How_Much_Does_How_Much_Matter_Assessing_the_Relationship_Between_Children's_Lifetime_Exposure_to_Violence_and_How_Much_Matter_Assessing_the_Relationship_Between_Children's_Lifetime_Exposure_to_Violence_and_Trauma/6895_pl_pl.pdf

Podziel Się Z Przyjaciółmi: