Oznaki ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych

Źródło: rawpixel.com

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, dotyka 5,2% dorosłych i do 11% dzieci w wieku od 4 do 17 lat, chociaż częstość występowania ADHD różni się znacznie w poszczególnych krajach. Podobnie jak wiele zaburzeń psychicznych, ADHD jest prawdopodobnie spowodowane kombinacją czynników genetycznych, biologicznych i środowiskowych. Ponieważ ADHD jest tak znaczącym zaburzeniem, ważne jest, aby zrozumieć objawy ADHD u dzieci i niemowląt oraz objawy ADHD u dorosłych i nastolatków. W tym artykule przedstawiono typowe oznaki i objawy ADHD zarówno u dzieci, jak i małych dzieci. Ponadto rozważymy pewne informacje na temat ADHD u nastolatków i dorosłych, aby pomóc Ci lepiej zrozumieć objawy ADHD.

ADHD u dzieci

W ostatnich latach zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi stał się bardziej rozpowszechniony u dzieci, jednak nie jest jasne, czy jest to spowodowane faktycznym wyższym odsetkiem ADHD, czy też zwiększonym wskaźnikiem nadrozpoznawalności. Wielu krytykowało przemysł farmaceutyczny i psychiatrów za zbyt liberalne podejście do diagnoz. Z tego powodu dziecko z objawami ADHD może, ale nie musi, spotkać się z pełną diagnozą. Stwierdzono, że objawy przedmiotowe i podmiotowe ADHD częściej występują u chłopców w porównaniu z dziewczętami, jednak twierdzono również, że u chłopców nadmiernie rozpoznano objawy. Aby postawić oficjalną diagnozę, dzieci muszą mieć większość wymienionych poniżej objawów przez co najmniej 6 miesięcy.

Źródło: commons.wikimedia.org

Objawy

Objawy ADHD można podzielić na trzy główne kategorie: nieuwaga, nadpobudliwość i impulsywność.

Nieuwaga: ta grupa objawów obejmuje łatwość rozpraszania się, niewykonywanie zadań i brak organizacji. Zwykle nauczyciele łatwiej zauważają te objawy, gdy dzieci są w szkole.

Nadpobudliwość: Najbardziej zauważalnym objawem ADHD jest niezdolność dziecka do siedzenia w bezruchu. Wydaje się, że mają stale energię i często wiercą się na swoim miejscu, gdy proszeni są o skupienie się na cichym zadaniu.

Impulsywność: ten objaw charakteryzuje się wyrzucaniem odpowiedzi, niecierpliwością i nieumiejętnością czekania na swoją kolej. Chociaż większość dzieci jest czasami impulsywna, dzieci z ADHD są bardziej i mają prawie stałą impulsywność.

W miarę jak dzieci starzeją się i osiągają wiek nastoletni, CDC odkryło, że objawy nadpobudliwości i impulsywności słabną, jednak objawy nieuwagi utrzymują się. Zatem objawy ADHD u nastolatków mogą wyglądać bardziej podobnie do objawów u dorosłych niż u dzieci. Oprócz tych objawów objawy ADHD mogą wpływać na zachowania, nastrój i procesy myślowe:

Zachowanie: Spośród trzech głównych kategorii objawów wspomnianych wcześniej, nadpobudliwość i impulsywność mieszczą się w tej kategorii. Inne objawy behawioralne obejmują łatwe pobudzenie, agresywność i / lub powtarzalne używanie słów.

Poznawcze: Objawy te obejmują nieuwagę, brak skupienia i krótką koncentrację. Objawy poznawcze nie zawsze są oczywiste u dzieci, ponieważ mogą nie wiedzieć, jak opisać je osobie dorosłej.

Nastrój: objawy te są czasami trudne do zidentyfikowania u innych, ponieważ nastrój jest wewnętrznym procesem, który przejawia się w pewnych zachowaniach. Dzieci z ADHD mogą mieć wahania nastroju, które mogą szybko zmieniać się od pobudliwości do agresji. Inne dzieci mogą nie mieć wahań nastroju, ale często mogą być pobudliwe, agresywne, niespokojne i / lub łatwo się nudzić. Inne zaburzenia nastroju mogą towarzyszyć ADHD lub mogą występować samodzielnie.

Jeśli nadal nie jesteś pewien, czy Twoje dziecko ma ADHD, CDC dostarczyło użyteczną listę kontrolną, aby sprawdzić, czy może spełnić kryteria diagnozy. Ponieważ ADHD często może wyglądać jak wiele innych zaburzeń, Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) sugeruje obserwowanie dziecka w różnych sytuacjach (może zachowywać się w określony sposób, szczególnie w domu lub w szkole) lub pytać nauczycieli, niań, przyjaciół rodziców lub kogokolwiek innego, kto spędza czas z dzieckiem, jak zazwyczaj wyglądają jego zachowania. Ponadto rozmowa z pracownikiem służby zdrowia może pomóc odpowiedzieć na wszelkie inne pytania, a także określić, czy Twoje dziecko może mieć ADHD.

Możliwości leczenia

ktoś goni twój sen

Według AAP możliwości leczenia ADHD są różne w zależności od wieku dziecka. Na przykład u dzieci w wieku 4-5 lat leczenie powinno koncentrować się przede wszystkim na terapii behawioralnej prowadzonej przez nauczyciela lub rodzica, a leki można stosować tylko w przypadkach, gdy dzieci mają poważne objawy, a terapia behawioralna okazała się nieskuteczna. Przed 2011 rokiem około połowa dzieci w wieku powyżej 5 lat z ADHD była leczona lekami, a tylko 25% otrzymywało terapię behawioralną. AAP zalecił, aby terapia behawioralna była na pierwszym miejscu, a leki powinny być oferowane tylko w ostateczności. Rozmowa z lekarzem psychiatrycznym może zapewnić więcej wskazówek dotyczących opcji leczenia, a także pomóc rodzicom w zaangażowaniu się w terapię behawioralną z dzieckiem.

Oznaki ADHD u małych dzieci

Źródło: pexels.com

Chociaż małe dzieci nie spełniają minimalnego wymogu wieku, aby móc oficjalnie zdiagnozować ADHD, objawy mogą pojawić się u małych dzieci w wieku poniżej 4 lat. Typowe objawy to łatwość rozproszenia uwagi podczas rozmowy twarzą w twarz z dzieckiem, niecierpliwość, nadmierna dołączanie do gry bez zaproszenia. Te wczesne objawy ADHD mogą, ale nie muszą sygnalizować rzeczywistego ADHD, ponieważ te zachowania są już powszechne wśród małych dzieci. Zwykle tylko w skrajnych przypadkach ADHD jest faktycznie diagnozowane u małych dzieci. Wielu profesjonalistów zaleca czekanie, aby zobaczyć, czy tego typu zachowania utrzymują się w dzieciństwie.

ADHD u dorosłych i nastolatków

Źródło: pexels.com

National Resource Center on ADHD szacuje, że co najmniej 10 milionów dorosłych żyje z ADHD w Stanach Zjednoczonych. Chociaż objawy przedmiotowe i podmiotowe są takie same dla dzieci (jak wspomniano powyżej), dorośli musieli mieć objawy ADHD przed 12 rokiem życia i muszą mieć więcej objawów niż dzieci, które mają być zdiagnozowane. Oznaki ADHD u dorosłych są zwykle widoczne podczas wykonywania zadań w pracy, na zajęciach w college'u dla młodych dorosłych lub podczas prób realizacji projektów. Jednak w przeciwieństwie do dzieci dorośli z ADHD zwykle nie mają takiej samej energii i dlatego zwykle nie odbijają się od ścian. Dlatego objawy ADHD stają się bardziej wewnętrzne u wielu dorosłych w wieku dorosłym.

Osoba dorosła z ADHD może, ale nie musi, zostać zdiagnozowana jako dziecko, ale zwykle zgłaszają, że zmagała się z wykonywaniem zadań lub utrzymywaniem koncentracji przez całe życie. U większości osób z ADHD objawy mogą zmieniać się w czasie lub być lepiej kontrolowane poprzez terapię behawioralną, ale nie ustępują z czasem. Dorośli z ADHD zgłaszali, co następuje:

Źródło: pixabay.com

• Ich umysł nieustannie pędzi i pracuje w trybie overdrive
• Czują się zaniepokojeni nadmierną stymulacją środowiskową
• Czują się, jakby mieli „zamglony” umysł
• Wykonywanie zadań jest trudne, ponieważ pobierają zbyt dużo informacji
• Ponieważ objawy ADHD mogą być łagodne lub bardziej wewnętrzne, innym ludziom zwykle trudno jest zrozumieć zmagania związane z ADHD.

U nastolatków objawy nadpobudliwości i impulsywności zanikają z czasem od dzieciństwa, jednak objawy nieuwagi utrzymują się. Ponieważ nastolatki mają większe wymagania akademickie i potencjalnie rozpoczynają pracę, objawy ADHD mogą różnić się od tych obserwowanych u dzieci. Jeśli nastolatek uważa, że ​​skupienie się na zadaniach jest trudne, a jego umysł pędzi w szalonym tempie, może chcieć porozmawiać z kimś o potencjale ADHD. Ponieważ studia to czas, który jest trudny dla wielu osób z ADHD, poszukiwanie leczenia przed pójściem do college'u może być użytecznym narzędziem dla nastolatków.

Możliwości leczenia

Podobnie jak w przypadku dzieci, opcje leczenia nastolatków i dorosłych obejmują terapię behawioralną i stosowanie leków. Podczas terapii nastolatki i dorośli mogą nauczyć się umiejętności, które pomogą im podzielić duże zadania na mniejsze, łatwiejsze do wykonania. Terapia może być również oferowana w grupie, jeśli czujesz się odizolowany i chcesz uzyskać wsparcie społeczne. Stosowanie leków u dorosłych jest ogólnie uważane za bezpieczniejsze w porównaniu z dziećmi i nastolatkami, ponieważ młody mózg wciąż się rozwija. Jednak podobnie jak w przypadku wszystkich leków, zwykle występują skutki uboczne. Pracownik służby zdrowia może udzielić dodatkowej pomocy w wyborze odpowiednich opcji leczenia.

Źródło: commons.wikimedia.org

Cytaty osób z ADHD

Poniższe cytaty osób z ADHD mogą pomóc w lepszym zrozumieniu objawów ADHD:

„Nie mogę cały czas kontrolować swojej uwagi. Walczę zębami i paznokciami, żeby się skupić, ale czasami po prostu przegrywam walkę. -Tony Lampo

- Młotki Jacka. Wiele z nich w moim mózgu. I parada. Z klaunami, balonami i sztandarami, orkiestrą marszową i lampami stroboskopowymi. Kiedy ludzie do mnie mówią, mam wrażenie, że ktoś wkłada mi do uszu folię bąbelkową ”. -Sophie Moir

- Wiesz, kiedy wchodzisz do pokoju i zupełnie zapominasz, dlaczego tam poszedłeś? Tak jest, ale przez cały dzień przy wszystkim, co robisz. - Brie Braun

Co dalej?

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomógł odpowiedzieć na Twoje pytanie „jakie są objawy ADHD?” Jeśli uważasz, że Ty, ktoś, kogo znasz lub Twoje dziecko może mieć ADHD, następnym krokiem powinna być rozmowa z lekarzem psychiatrycznym. Często ADHD wygląda bardzo podobnie do innych zaburzeń, a objawy mogą się nakładać. Rozmowa z profesjonalistą może pomóc wyjaśnić pytania i zapewnić zasoby, które pomogą złagodzić objawy. Ponieważ ludzie są zajęci i często nie mają czasu na szukanie kogoś i rozmowę z kimś, korzystanie z witryny internetowej poświęconej zdrowiu psychicznemu może być dla Ciebie pomocne.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: