Jak wygląda wysoko funkcjonująca choroba afektywna dwubiegunowa?

Termin „choroba afektywna dwubiegunowa” jest często używany lekceważąco na określenie kogoś, kto jest szczególnie nastrojowy lub kogoś, komu często robi się gorąco lub zimno. Nie jest to odosobnione zjawisko; W ten sposób wybielono wiele uzasadnionych schorzeń psychicznych, jak w przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego, którego akronim został wybrany do opisania kogoś, kto jest nadmiernie schludny lub neurotyczny. Jednak pomimo powszechnego stosowania choroba afektywna dwubiegunowa jest uzasadnionym stanem zdrowia psychicznego, który działa w szerokim zakresie i często wymaga terapii lub interwencji farmaceutycznej w celu opanowania objawów.

Źródło: rawpixel.com

1228 numer anioła

Czym właściwie jest choroba afektywna dwubiegunowa?

Choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie nastroju rozpoznawane, gdy dana osoba doświadcza kolejno wzlotów maniakalnych i depresji. Te wzloty i upadki będą zależeć od osoby, która ich doświadcza. Na przykład, niektórzy ludzie doświadczają intensywnych wzrostów produktywności przez 7-10 dni, a następnie wpadają w epizod depresyjny, charakteryzujący się trudnościami nawet z wstawaniem rano z łóżka. Inni mają łagodniejsze objawy, z tygodniem lub dwoma poprawionymi nastrojami i pozytywnym nastawieniem, po których szybko następuje tydzień lub dwa obniżony nastrój i zwiększona negatywność.

Choroba afektywna dwubiegunowa kwalifikuje się jako taka tylko wtedy, gdy wzloty i upadki wykraczają poza zakres tego, co można by uznać za „normalną” zmianę perspektywy z tygodnia na tydzień lub z dnia na dzień, a epizody są poza kontrolą pacjenta. Jeśli, na przykład, doświadczasz wzlotów i upadków, ale z niewielkimi trudnościami jesteś w stanie skutecznie znaleźć bardziej neutralny środek pośredni, nie jest to zaburzenie afektywne dwubiegunowe, ale naturalna seria wahań nastroju. Poważne wahania nastroju w powtarzających się wzorach są tym, co powszechnie uważamy za zaburzenie afektywne dwubiegunowe.

Co to jest widmo bipolarne?

Rozpoznawane są cztery typy zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, chociaż tylko dwóm z czterech nadano rzeczywistą nazwę „dwubiegunowa”. Spektrum zostało stworzone, aby nakreślić różne twarze, które przyjęto w badaniu Bipolar, aby stworzyć bardziej skuteczne metody leczenia dla różnych poziomów nasilenia. Ktoś, kto doświadcza choroby dwubiegunowej 1, może wymagać dosłownej hospitalizacji w okresach manii, podczas gdy ktoś, kto ma mniej poważny koniec spektrum, może wymagać leków przeciwdepresyjnych w przypadku epizodów depresyjnych, bez znacznego wpływu na okresy manii.

Cztery rodzaje zaburzeń afektywnych dwubiegunowych to choroba afektywna dwubiegunowa 1, choroba afektywna dwubiegunowa 2, zaburzenie dwubiegunowe niesklasyfikowane gdzie indziej i cyklotymia. Każdy typ ma swój własny, unikalny zestaw objawów i stopień nasilenia, a każdy typ może mieć różne opcje leczenia i preferencje.

Choroba afektywna dwubiegunowa 1 jest najpoważniejszą postacią choroby afektywnej dwubiegunowej i jest znana z okresów manii, które mogą osiągnąć tak intensywne tony, że wymagana jest hospitalizacja. Ludzie w tych okresach manii mogą nie być w stanie zasnąć, nie mogą powstrzymać bicia serca lub przyspieszenia myśli, a także mogą zostać doprowadzeni do niemal szaleństwa, gdy przepływa przez nie energia. Manię można leczyć w szpitalu, w cięższych przypadkach lub za pomocą leków uspokajających, w mniej ciężkich przypadkach. Okresy maniakalne trwają co najmniej tydzień (ale mogą trwać dłużej) w Bipolar 1, po których następują epizody depresji, które mogą trwać dwa tygodnie lub dłużej.

Źródło: rawpixel.com

Bipolar 2 jest często błędnie diagnozowany jako depresja, ponieważ jej epizody maniakalne mają zwykle charakter hipomaniakalny; oznacza to, że mania niekoniecznie jest widoczna dla innych, a nawet dla osoby z zaburzeniem, ponieważ mania może przejawiać się w zwykłej radości lub poczuciu normalności. Epizody depresyjne w Bipolar 2 mogą być jednak cięższe i mogą obejmować myśli samobójcze. Błędna diagnoza może dodatkowo komplikować te objawy, ponieważ leczenie tylko depresyjnego aspektu choroby afektywnej dwubiegunowej może wywołać u pacjentów poczucie zagubienia i izolacji.

znaczenie 1818

Choroba afektywna dwubiegunowa (gdzie indziej niesklasyfikowana) jest tak nazwana ze względu na jej wygląd dwubiegunowy, bez ciężkości ani czasu trwania przypisywanego chorobie afektywnej dwubiegunowej. Podczas gdy osoby z chorobą afektywną dwubiegunową doświadczają każdego wahania objawów przez tydzień lub dłużej, osoby z tą postacią choroby mogą doświadczać wzlotów i upadków, które cyklicznie zmieniają się między dniami, a nie tygodniami.

Cyklotymia jest najmniej ciężkim z rodzajów zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, przy czym wahania nastroju i zmiany nastroju są objawami operacyjnymi, chociaż te zmiany nie są uważane za wystarczająco poważne, aby całkowicie wykoleić naturalny tryb życia. Zaburzenie cyklotymiczne niekoniecznie prowadzi do bardziej intensywnych form zaburzenia afektywnego dwubiegunowego; zamiast tego jest to osobna kategoryzacja w ramach widma i może istnieć samodzielnie bez pogarszania się.

Jak leczy się chorobę afektywną dwubiegunową?

Choroba afektywna dwubiegunowa zwykle obejmuje zarówno standardowe leczenie, takie jak terapia poznawczo-behawioralna, jak i interwencje farmaceutyczne, w postaci leków przeciwdepresyjnych, środków nasennych, leków przeciwpsychotycznych i środków uspokajających. Ponieważ objawy choroby afektywnej dwubiegunowej zmieniają się z jednego wysokiego poziomu na drugi, leczenie często wymaga okresu dostosowawczego za pomocą leków, aby znaleźć równowagę między objawami maniakalnymi i depresyjnymi i może się znacznie różnić w ciągu życia danej osoby.

Źródło: rawpixel.com

Podczas terapii osoba z chorobą afektywną dwubiegunową może być zachęcana do określenia, kim jest - poza chorobą. Ponieważ choroba afektywna dwubiegunowa wpływa na twoje nastroje i interakcje z innymi, możesz wpaść w pułapkę myślenia, że ​​jesteś wadliwy, złamany lub nie da się cię kochać. Terapia jest ważnym aspektem leczenia, ponieważ zapewnia coś, czego sama medycyna nie może: zdolność oddzielenia się od objawów i określenia, kim jesteś. Kiedy to zrobisz, możesz skuteczniej rozpoznać początek objawów i zapewnić sobie bezpieczeństwo, rozpoznając potrzebę przyjmowania leków, zwracając się o pomoc do swoich bliskich i dając sobie przestrzeń do przetworzenia tego, co dzieje się w Twoim ciało i umysł.

Terapia jest również pomocna dla osób, które nie są pewne swoich objawów. Ponieważ zaburzenie afektywne dwubiegunowe działa w zakresie spektrum, identyfikacja objawów może być trudna, jeśli całkowicie polegasz na definicjach i przykładach innych osób. Terapia może pomóc w ustaleniu, jakie objawy są spowodowane chorobą afektywną dwubiegunową oraz jakie zmiany i zmiany nastroju są naturalnymi reakcjami na bodźce i codzienne wydarzenia. Może to pomóc Ci nabrać pewności siebie zarówno w codziennych czynnościach, jak iw leczeniu choroby.

Czym różni się wysokofunkcyjna choroba afektywna dwubiegunowa od innych typów?

Termin `` wysoko funkcjonujący '' w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym nie jest tym, który jest identyfikowany w DSM, ale zamiast tego jest kategoryzacją stworzoną w celu zidentyfikowania dowolnej formy choroby afektywnej dwubiegunowej, która jest dość skutecznie zarządzana przez osobę z chorobą. Kogoś z chorobą dwubiegunową 1 i dwubiegunową 2 można uznać za dobrze funkcjonującą, podobnie jak osoby z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym NEC i zaburzeniem cyklotymicznym - a osoby, których choroby należą do tych kategorii, również można uznać za słabo funkcjonujące. Każda z tych postaci choroby dwubiegunowej charakteryzuje się serią epizodów maniakalnych i depresyjnych, ale to, co sprawia, że ​​ktoś jest „wysoko funkcjonujący”, to jego zdolność do radzenia sobie z początkiem epizodu i przystosowania się do niego.

liczby o znaczeniu takim jak 143

Chociaż termin „dobrze funkcjonujący” niesie ze sobą konotację bycia lepszym lub zdrowszym, niekoniecznie tak jest. Ponieważ wiele osób z dobrze funkcjonującą chorobą afektywną dwubiegunową po prostu nauczyło się radzić sobie, ukrywając swój stan i trzymając się razem tak długo, jak to możliwe, osoby z dobrze funkcjonującym ChAD mogą w rzeczywistości odczuwać więcej stresu i objawów lęku, ponieważ czują, że muszą być stale „włączeni” i gotowi udawać, że ich objawy nie wpływają na nich tak intensywnie, jak są.

Wysoki poziom funkcjonowania niekoniecznie oznacza, że ​​ktoś ze spektrum zaburzeń dwubiegunowych jest lepszy lub zdrowszy - oznacza po prostu, że ci ludzie nauczyli się radzić sobie z objawami, aby stworzyć pozory normalności, nawet jeśli normalność jest daleka od ich doświadczenia. Podczas gdy wiele chorób, które określają wysokie i niskie funkcje, wskazuje to na nasilenie stanu, w chorobie afektywnej dwubiegunowej używa się tych terminów, aby wskazać, czy ktoś jest w stanie funkcjonować pomimo swojego stanu, czy też wymaga dodatkowej pomocy lub interwencji w celu opanowania objawów, niezależnie od rzeczywistej ciężkości ich stanu.

Jak wygląda wysoko funkcjonująca choroba afektywna dwubiegunowa

Pomimo konsekwentnej sugestii, że wysoko funkcjonujące zaburzenie afektywne dwubiegunowe jest równoznaczne z mniej poważną chorobą, osoba z widmem afektywnym dwubiegunowym i dobrze funkcjonująca jest po prostu kimś, kto nauczył się radzić sobie z chorobą i wywoływać wrażenie normalności, nawet jeśli objawy są na tyle poważne i intensywne, że uzasadniają rozpoznanie choroby afektywnej dwubiegunowej 1. Termin ten nie ma miejsca w literaturze medycznej, ale zamiast tego jest środkiem opisywania osób z zaburzeniem, które mogą wydawać się nie mieć poważnych objawów.

Osoby z dobrze funkcjonującą chorobą afektywną dwubiegunową mogą być bardziej zagrożone niż osoby, które tego nie robią; ponieważ osoby te potrafią radzić sobie ze swoimi chorobami, a nawet ukrywać je tak dobrze, jak są, mogą zostać przeoczone na leczenie. Jeden z terapeutów wyraził nawet obawę, że jego pacjentka zostanie wyrzucona ze szpitala, pomimo halucynacji i ciężkich epizodów depresyjnych, ponieważ może wyglądać „normalnie”. Wysoce funkcjonująca choroba afektywna dwubiegunowa nie jest więc celem leczenia, ale jest kolejnym aspektem zaburzenia, który może wymagać leczenia i modyfikacji.

Źródło: rawpixel.com

Poszukiwanie leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej może być przerażające, a identyfikacja objawów może być trudna, szczególnie w przypadku hipomanii. Jeśli jednak doświadczasz okresów depresji, z której nie możesz się wyrwać, lub okresów manii, które wydają się zakłócać twoje życie, rozmowa z terapeutą może pomóc ci określić, co dokładnie wskazują twoje objawy i jak możesz podążać w kierunku zdrowia i dobrego samopoczucia. Nie wszystkie wahania nastroju lub epizody maniakalne i depresyjne wskazują na chorobę afektywną dwubiegunową, ale mogą sygnalizować obecność czegoś wymagającego pomocy lub uzdrowienia.

Podziel Się Z Przyjaciółmi: